Generatory obrazów AI przyzwyczaiły nas do “rewolucji” co kwartał, ale ostatnie miesiące przyniosły lekką zadyszkę. Konkurencja deptała Midjourney po piętach, a wymagający twórcy (jak chociażby ja i CEO Kaizen Ads Krysian) zaczęli głośno narzekać na spadek jakości i powrót bolączek sprzed dwóch wersji. Na szczęście najnowsza aktualizacja Midjourney v8.1 udowadnia, że król nie zamierza oddawać korony. Czy to powrót na tron w wielkim stylu? Sprawdzam, jak nowa wersja radzi sobie w praktyce.

Wielkie sprzątanie po v8, czyli anatomia i styl pod kontrolą

Poprzednia wersja, oznaczona numerem v8, pozostawiła u wielu profesjonalistów spory niedosyt. Zamiast zapowiadanego skoku jakościowego, użytkownicy musieli użerać się z błędami, które wydawały się już dawno pogrzebane w cyfrowym niebycie – niesławne ręce z dodatkowymi palcami, plastikowa tekstura skóry i tak dalej – tutaj odsyłam do poprzedniego artykułu o nowej wersji Midjourney. Wersja v8.1 wjeżdża jednak na pełnej prędkości, skutecznie eliminując potknięcia swojej poprzedniczki i udowadniając, że deweloperzy odrobili lekcje.

Przede wszystkim jakość generowanych grafik znów wskoczyła na ten najwyższy, magnetyzujący poziom, do którego Midjourney nas przyzwyczaiło. Najbardziej spektakularną zmianę widać tam, gdzie algorytmy najczęściej kapitulowały – w dłoniach. Ręce są teraz generowane poprawnie, a widok mitycznych sześciu palców czy zdeformowanych nadgarstków wreszcie odchodzi w zapomnienie. 

Co więcej, autorska funkcja OmniCharacter, kluczowa dla osób tworzących spójne komiksy czy storyboardy, działa zaskakująco stabilnie, bezbłędnie przenosząc postać między różnymi kadrami. Znaczący lifting przeszły też własne style użytkowników- algorytm zdecydowanie lepiej interpretuje niestandardowe parametry, pozwalając na precyzyjne odtworzenie unikalnej estetyki bez losowych przekłamań.

Pięta achillesowa giganta, czyli gdzie podział się inpainting?

Żeby jednak nie było zbyt kolorowo, nawet w tak udanej aktualizacji jak v8.1 znajdziemy element, który potrafi doprowadzić do szewskiej pasji. Mowa o inpaintingu, czyli funkcji lokalnej edycji fragmentów obrazu. To fascynujące, jak funkcja, która w wersji v6 działała wręcz zjawiskowo, została nagle po drodze całkowicie zepsuta.

Od czasów v7, aż po obecne wydania v8 i v8.1, inpainting zaliczył bolesny zjazd. Nie mówimy tu o drobnych niedociągnięciach, ale o fakcie, że to narzędzie praktycznie przestało działać. Próba zmiany drobnego elementu tła czy poprawienia detalu ubioru często kończy się całkowitym zignorowaniem promptu edycyjnego lub wygenerowaniem losowego chaosu. Dlaczego inżynierowie Midjourney porzucili tak świetną funkcję na rzecz nowej architektury, która sobie z tym nie radzi? To zagadka, na którą odpowiedź znają pewnie tylko oni sami.

Kreatywna partyzantka, czyli jak ominąć fochy algorytmu

Na szczęście społeczność twórców AI nie znosi próżni i od lat słynie z technologicznej partyzantki. Skoro Midjourney v8.1 daje nam genialną bazę stylistyczną, perfekcyjną anatomię i spójne postaci, ale wykłada się na edycji detali, musimy po prostu zmienić taktykę i sięgnąć po zewnętrzne wspomaganie.

Gdy uzyskasz już ten idealny, zadowalający rezultat stylistyczny, a do pełni szczęścia brakuje Ci jedynie zmiany kilku drobnych szczegółów, z pomocą przychodzą alternatywne narzędzia. Warto w takim scenariuszu przeprosić się z zewnętrznymi edytorami i wykorzystać chociażby potencjał Nano Banana2 czy platform pokroju Magnific (dawniej FreePik). Taki hybrydowy workflow pozwala wycisnąć to, co najlepsze z genialnego silnika renderującego Midjourney, jednocześnie omijając jego obecne ułomności edycyjne.

Midjourney v8.1 to bez wątpienia satysfakcjonujący powrót do formy. Choć brak sprawnego inpaintingu irytuje, to naprawiona anatomia, stabilny OmniCharacter i świetna responsywność na własne style sprawiają, że konkurencja znowu musi oglądać plecy lidera. Król poprawił koronę i choć lekko utyka, wciąż dyktuje warunki w branży.